بنی‌صدر به عنوان فرمانده قبلی مثلاً با نفوذهایی که داشت و کارهایی انجام می داد، ممکن بود که یک طور دیگری عمل می‌کرد و آن وقت با عواملی که درست کرده‌بود، امام را به طوری که خودشان فکر می‌کردند، تنهای تنها می‌گذاشتند و آنها می‌دانستند که واقعیت غیر از این است و امام آن روزی هم که از پاریس آمدند، مثل امروز بود.
از یک عده از طلبه‌ها برای خودشان قراولی درست کردند. این قراول را مجدد از مردم و از کسان دیگری با یک فرمانی درست می‌کردند، و خیلی از مردم هم که مثل گذشته شناخته و فراهم شده بودند، انتخاب می‌شدند، ولی آنها محاسباتشان را در این جهت غلط بود و آن را نخوانده بودند.
آنها فکر می‌کردند که امام را تنها می‌گذارند و با حضوری که در خیلی از جاها دارند، برنامه‌های بعدی را انجام می‌دهند و منافقین هم مسلح در خیابانها می‌ریزند و عده‌ای از مردم را به فکر خودشان، به دنبال خودشان می‌کشانند و احزاب سیاسی زیادی هم با آنها بودند و رادیو‌های خارجی هم آنها را همراهی می‌کردند.
نقشه از نظر آنها کامل شده‌بود و کاملاً بیش از نود درصد رویش حساب موفقیت می‌کردند، و ما هم اصلاً چنین محاسبه‌ای نکرده بودیم، یعنی روی طبع ساده خودمان خیال می‌کردیم، ما طبق قانون داریم عمل می‌کنیم و به موجب قانون اساسی، مجلس تشکیل داده‌ایم و به موجب قانون اساسی کابینه تشکیل دادیم و به موجب قانون اساسی کارهای دیگری انجام می‌دهیم و عزل بنی‌صدر هم به عنوان یک اصلی از قانون اساسی است.
ما این جوری داشتیم حرکت می کردیم و آنها فکر کودتا در سر داشتند، و آن حالتی که پیش آمد، آن پشتوانه‌های واقعی ما وسایل لازم را خلع کردند. یکی امام بود که به موقع و قوی و با قدرت برخورد کردند که دیدید، فوراً موقعیت شورای عالی قضایی را تثبیت کردند و خوشبختانه، با در رفتن بنده از آن توطئه، خطر دور شد و با آقای رجایی هم که سالم مانده بودند، توانستیم خیلی زود شورای عالی ریاست جمهوری را درست کنیم، یعنی این قضیه هم وقفه‌ایی نخورد؛ برای اینکه در آن توطئه من جان سالم به در برده بودم و آقای رجایی هم در آنجا نبودند و آقای موسوی‌اردبیلی هم جای شهید بهشتی را گرفتند و به گفته امام این شورا کار خودش را آغاز کرد و کابینه و شورای ریاست جمهوری باقی ماند و شورای دفاع باقی ماند و مجلس هم با آمدن برادرانمان از بیمارستان جای خود را حفظ کرد.
البته، اگر چنین نشده بود، آن مخالفین حاضر نمی‌شدند به مجلس وارد شوند و آنها دیدند که با این حرکت که ما کردیم، نمی‌شود نیایند و اگر به مجلس نیایند، دستشان در توطئه رو می شود و بعضی از آنها آمدند و در مجلس میانجیگری کردند، آن حضور عظیم مردم اینها را بیشتر ترساند؛ یعنی یک دفعه دیدند که بر خلاف انتظارشان همه تهران، جلوی مجلس و در خیابانها برای تشییع جنازه شهدا بیرون آمده و با آن حضور فوق‌العاده و وسیع و گسترده مردم و حرکتهای قانونی که از این طرف شد، کسانی که ممکن بود احیاناً پشت پرده حمایت کنند و نگویند و نیایند که مجلس رسمیت پیدا نکند، از کارشان منصرف شدند، گرچه اگر هم این کار را می‌کردند، مهم نبود و حداکثر این بود که آنها نمی‌آمدند و در چند روز و دو، سه هفته بعد انتخابات می‌کردیم، چون با تعمیر باید کار می‌کرد و کمبود را با یک انتخابات خیلی سریع می‌توانستیم جبران کنیم، که تحقیقاً انتخابات دوم به خاطر آن روحیه‌ای که در مردم پیدا شده بود، بقیه مجلس را با نیروهای خط امام پُر می‌کرد. این بود که اینها نیامدنشان هم دیگر موثر نبود و فرضاً هم اگر نمی‌آمدند، خودشان را رسوا و به آن جریان وصل می‌کردند و این رسمیت پیدا می‌کرد، این بود که همه چیز راه خودش را پیدا کرد و نیرومندتر و با حماسه‌تر و قویتر و دست پُرتر و با در دست داشتن سند جنایت انکار ناپذیر دشمن، حرکت سیاسی، اداری، قانونگذاری و همه چیز را ادامه دادیم.

منبع سخنرانی: سخنرانیهای هاشمی‌رفسنجانی- سال ۱۳۶۱ (جلد دوم) / دفتر نشر معارف انقلاب
کدخبر: ۴۱۲۰۰۸۹۰۰۴۰۱۰